เนื่องจากมีสมาชิกบางท่าน เรียกร้องให้บทความเก่าของคุณ littlewizard ที่เขียนถึงท่านอาจารย์ บุญเรือน มาเผยแพร่อีกครั้ง จึงขอนำมาไว้ที่นี่นะครับ

บทความนี้เขียนขึ้นเพื่อเป็นการยกย่องเกียรติคุณของท่านอาจารย์ บุญเรือน วรรณวิจิตร จากความทรงจำของข้าพเจ้าผู้เป็นศิษย์

บ่ายวันเสาร์ ที่๒๙ พฤษภาคม ท่านอาจารย์พายัพได้โทรมาบอกข่าวที่ทำให้ผมเศร้าใจ ข่าวนั้นคือ ท่านอาจารย์บุญเรือน วรรณวิจิตร โหราจารย์ชั้นผู้ใหญ่ได้เสียชีวิตลงแล้ว วงการโหรต้องเสียโหรผู้ใหญ่ไปอีกท่าน โหรร่วมรุ่นท่านอาจารย์ บุญเรือน ที่รู้จักกันดี ก็ท่านอาจารย์ ประทีป อัครา ท่านอาจารย์ นภา วรบุตร เป็นต้น เกียรติประวัติของท่านอาจารย์บุญเรือนนั้น ท่านมีชื่อเสียงในเรื่องการจับยาม ยามที่ท่านใช้คือยามอัฏฐกาล และชั้นฉาย นอกจากนั้นท่านยังเป็นโหรที่ใช้จันทร์ได้เก่งท่านหนึ่ง ลูกเล่นในการใช้จันทร์ของท่านแปลกพิสดารยากจะหาใครจับได้

ท่านอาจารย์บุญเรือน วรรณวิจิตรเป็นหนึ่งในคณะโหรที่ร่วมกันก่อตั้งสมาคมโหรนานาชาติ และท่านยังได้รับเลือกจากสมาชิกสมาคมให้เป็นนายกสมาคมคนที่ ๖ ของสมาคมโหรนานาชาติ

หลังจากได้ทราบข่าวการเสียชีวิตของท่านอาจารย์บุญเรือนแล้ว ถึงจะทำใจไว้แล้วเพราะท่านอาจารย์บุญเรือนอายุแปดสิบแล้วสุขภาพร่างกายก็ไม่แข็งแรง แต่ผมก็อดที่จะน้ำตาไหลไม่ได้ ท่านอาจารย์บุญเรือนเป็นหญิงสูงอายุรูปร่างท้วมดูใจดีมีเมตตา ท่านอาจารย์บุญเรือนถือได้ว่าเป็นอาจารย์คนแรกที่ผมได้เข้าพิธีครอบครูเจิมหน้าผากและได้ถูกท่านอาจารย์บุญเรือนจับมือเขียนลัคนาบนแผ่นกระดานชนวนตามพิธีโบราณ จึงทำให้ผมรู้สึกผูกพันกับท่านอาจารย์บุญเรือนเป็นอย่างมากนอกจากจะสอนวิชายามอัฏฐกาล และพื้นฐานโหราศาสตร์ให้กับผม ท่านยังเป็นเหมือนญาติผู้ใหญ่ของผมคนหนึ่ง ช่วงที่ผมได้มีโอกาสเรียนวิชาเป็นช่วงที่ผมอายุยี่สิบต้นๆ กำลังมีแต่ปัญหา ท่านอาจารย์บุญเรือนไม่เพียงแต่สอนวิชาให้ ท่านยังให้คำแนะนำในเรื่องการดำเนินชีวิต หลายครั้งที่ผมประสบปัญหาท่านก็คอยแนะนำสั่งสอนพร้อมชี้ให้เห็นในมุมมองทางโหราศาสตร์ทำให้ผมได้เรียนรู้การที่ใช้วิชาโหราศาสตร์ในแก้ไขปัญหาด้วย

มีอยู่ครั้งผมมีปัญหาเรื่องการศึกษาภาคปกติของผมทำให้ผมต้องตัดสินใจบ้าง ท่านอาจารย์บุญเรือนจับยามแล้วบอกว่ากับผมว่า “ให้ตั้งใจเรียน ปล่อยวางวิชาโหราศาสตร์ก่อน เรียนจบแล้วค่อยกลับมาเรียนโหรต่อก็ได้ ไม่ต้องใจร้อน วิชาโหรไม่ได้เป็นกันง่ายต้องศึกษาเป็นแรมปี” เมื่ออาจารย์ท่านพูดแบบนี้ ผมก็รับคำ แต่ก่อนที่ผมจะกลับ ท่านได้บอกว่า “ตั้งใจเรียน อย่าลืมวิชาที่ยายสอนไปนะ “ประโยคนี้ผมยังจำได้จนถึงทุกวันนี้

การเรียนการสอนของท่านอ.บุญเรือนไม่เพียงแต่เรียนในห้องเรียน หลายครั้งที่มีโอกาสได้แวะไปหาท่านอาจารย์บุญเรือนที่บ้านและมักจะนำของไปฝากท่านด้วย และให้ท่านทายว่าพวกเราเอาอะไรมาฝากท่าน มีอยู่ครั้งหนึ่งผมนำพวงมาลัยดอกพุดกับดอกดาวเรืองไปให้ท่านผมก็เอาใส่ถุงสีเข้มไม่ให้ข้างใน พอหิ้วถุงเข้าไปในบ้านท่าน ท่านก็ยิ้มให้แล้วบอกว่า “วันนี้เอาอะไรมาให้ยายหรอ” ผมก็ยิ้มตอบท่านพร้อมพูดว่า อาจารย์ลองทายดูสิครับว่าวันนี้ผมเอาอะไรมาฝากอาจารย์” ท่านอาจารย์ก็หันไปมองนาฬิกาแล้วพูดว่า “ยามตกยามพุธ ชายตัดฟืน”แล้วท่านก็ถามจันทร์วันนี้อยู่ไหน “ ผมก็ตอบท่านว่า จันทร์วันนี้เป็นอุจครับ “ ท่านก็ตอบทันทีว่า เจ้าตัวเล็ก ซื้อพวงมาลัยดอกพุดกับดาวเรืองมาให้ยายหรอ “ ผมหัวเราะ พร้อมตอบว่า”ใช่ครับ ผมเห็นสวยดีและคนขายก็น่าสงสารเลยซื้อมาให้อาจารย์ถวายปู่ฤาษีครับ” ผมพูดจบก็เอาพวงมาลัยดอกพุดและดาวเรืองให้อาจารย์ ท่านอาจารย์ก็นำไปถวายปู่ฤษีในห้องของท่าน

หลังจากถวายพวงมาลัยเสร็จผมก็ถามอาจารย์ว่า ทำไมอาจารย์ถึงทายได้ตรงขนาดนี้ว่าเป็นพวงมาลัย ก็ตกยามพุธ ชายตัดฟืนก็เป็นพวกต้นไม้ แถมดาวพุธตอนนี้อยู่ราศีกรกฏ ธาตุน้ำเกี่ยวกับพืชผลสิ่งที่มาจากน้ำดินจันทร์ จันทร์ก็ไปเป็นอุจอีก จันทร์มีกำลังน่าจะมีอีกดอกไม่ใช่แค่ดอกพุด ซึ่งก็น่าจะเป็นดอกสีเหลือง” ท่านอาจารย์มักเผยคำตอบมาเสมอหากท่านต้องการให้เรารู้เราเข้าใจ เพราะวิชาจับยามนั้นไม่อาจจะบรรลุได้ด้วย การนั่งท่องตำราอย่างเดียวไม่สามารถทำให้เก่งวิชายามได้ต้องนำมาใช้ประยุกต์ ดัดแปลกตามสถานการณ์ ดังนั้นหลายครั้งที่กำลังเรียนกันอยู่ และมีเหตุการณ์ขึ้นก็จะจับยามดูเหตุและผลกัน

อีกเหตุการณ์หนึ่งที่ทำให้ผมศรัทธาในตัวท่านอาจารย์บุญเรือน ในช่วงปี พ.ศ ๒๕๔๒ เหตุการณ์ขบวนก๊อค อาร์มี่บุกยึดสถานทูตพม่า ตอนนั้นที่ข่าวออกผมกำลังนั่งคุยเกี่ยวกับวิชากับท่านอาจารย์บุญเรือนที่บ้านของท่าน พอข่าวออกผมก็สนใจมากเพราะนอกจากจะไม่ค่อยมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นในประเทศไทย ที่เกิดเหตุยังอยู่แถวบ้านผมด้วย ผมจึงวิตกเป็นอย่างมาก ท่านอาจารย์เห็นสีหน้าผมจึงรู้ว่าผมกังวลนี่ก็บ่ายสามแล้ว เรื่องน่าจะไม่จบง่ายๆ วิตกถึงการยิงต่อสู้กัน ท่านจึงจับยามให้ ตกยามอังคาร ตอนนั้นดาวอังคารเป็นเกษตรในราศีพิจิก ผมก็ตกใจจะยิงกันแน่ อาจารย์บอกว่าใจเย็นๆ อังคารธาตุน้ำ ไม่ใช่ธาตุไฟ เหตุการณ์ตอนนี้เป็นเรื่องของอังคาร ถูกต้องแล้ว นิทานยาม ก็บ่งถึงการเดินทาง

ภุมมะ พระรีบไปดังใจหวัง ขึ้นขี่หลังนกใหญ่ข้ามไพรสณฑ์

ถึงไกรลาศยาตรเยื้องจรจรัล ข้ามเขตขัณฑสีมายังธานี

นอกจากนั้นยามอังคารตัวปลายตก ปลูกกล้วยได้ทอง เหตุการณ์จึงไม่น่าจบลงอย่างรุนแรงน่าจะหนีไปได้ หลังจากที่อาจารย์ทายไปไม่เท่าไรก็อย่างที่เรารู้กันแล้ว ผู้ก่อการร้ายได้หลบหนีขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไป

ยังมีอีกหลายเหตุการณ์ที่ท่านใช้วิชายามเป็นที่น่าอัศจรรย์ใจเป็นยิ่ง และยังอยู่ในความทรงจำของผม ครั้งสุดท้ายที่ผมได้พบกับท่านอาจารย์บุญเรือน คือ เมื่อเกือบห้าปีที่แล้วก่อนผมจะเดินทางไปศึกษาต่อที่อเมริกา ในงานไหว้ครูของชมรมธรรมโหรา วัดดอน ผมได้คลานเข้าไปกราบท่าน ให้ท่านเจิมหน้าผากให้ และบอกท่านถึงกำหนดการเดินทาง ท่านก็มองนาฬิกา แล้วพูดว่า “ไปนานนะ กลับมาคงไม่เจอยายแล้ว ตั้งใจเรียน ให้ประสบความสำเร็จ แล้วอย่าลืมวิชาที่ยายสอน” ตอนนั้นผมไม่ได้คิดอะไร คิดว่าท่านอาจารย์พูดไปตามประสาคนแก่ แต่มาวันนี้ท่านจากไปแล้ว และก็ไม่ได้เจอท่านหลังจากที่ผมเดินทางไปอเมริกา ตามที่ท่านพูดไว้ วันนี้แม้ผมไม่อาจเรียนรู้วิชาจากท่านได้อีก ทำได้เพียงจดจำสิ่งที่ท่านอาจารย์ได้สอนไว้ ไม่ลืมวิชาคำสอนเหล่านั้น และถ่ายทอดไม่ให้สูญหายไปตามเจตนารมณ์ของท่านอาจารย์บุญเรือน วรรณวิจิตร

สิบนิ้วพนมมือกราบแทบเท้าอาจารย์

ขอให้ท่านอาจารย์ไปสู่สรวงสวรรค์

จุติเป็นนางฟ้า นางสวรรค์

ศิษย์ขอเป็นศิษย์ของอาจารย์ทุกชาติไป ด้วยกายใจคาราวะ.....ศิษย์ตัวเล็ก

เรืองวิทย์ สุจินัย( ณัฏฐ์ พ่อมดน้อย พยากรณ์)