วันนั้น หลังจากพระฉันเช้าเสร็จแล้ว   นายหนูตั้งใจจะออกไปดำเนินอาชีพตามที่เคยปฏิบัติ แต่ท่านแคล้วแนะนำให้รู้จักกับแขกที่ดูเหมือนจะมีความสำคัญกับท่าน เป็นข้าราชการบำนาญ มีบรรดาศักดิ์เป็นขุน เป็นผู้ที่มีความรู้ในเรื่องโหราศาสตร์ดีผู้หนึ่ง และได้มาสังสรรค์สนทนากับท่านแคล้วเป็นประจำ   นอกจากท่านขุนก็มีสุภาพสตรีท่าทางภูมิฐาน วัยประมาณ 40 เศษอีกผู้หนึ่ง

        “โยมหนูนี่ต้องถือว่า เป็นครูสอนวิชาพยากรณ์ให้แก่อาตมาคนหนึ่ง”   ท่านแคล้วแนะนำกับท่านขุนและสุภาพสตรีที่มาหา

        “อ้อ ดี เล่นทางไหนล่ะ”   ท่านขุนปฏิสันถารด้วยท่าทางเหมือนกับผู้ใหญ่พูดกับเด็ก เพราะวัดเอาจากลักษณะการแต่งกายแล้ว เห็นได้ว่าคงไม่ใช่คนมีฐานะสำคัญอะไรนัก

        “กระผมใช้หลักทักษา – มหาภูติขอรับ”   นายหนูตอบอ่อนน้อม

        “เออ ชื่อแปลกดีนี่   ไม่เคยได้ยิน   มันเป็นยังไงไอ้มหาภูตินี่น่ะ" ท่านขุนซัก ทำท่าสนใจ

        “เป็นดวงคล้ายๆ ทักษานะ โยม   ใช้ตั้งขึ้นจากวันเกิด”   ท่านแคล้วรับหน้าที่เป็นผู้อธิบาย   “ใช้ทายได้เด็ดขาดชัดเจนดีไม่เลวทีเดียว”   หันมาทางสุภาพสตรีที่นั่งพับเพียบฟังอย่างสงบอยู่อีกด้านหนึ่ง   “ถ้าวันนี้โยมมีเรื่องจะให้ตรวจดวงชะตาละก็นับว่าโชคดีเจียวละ เพราะมีผู้มีความรู้ชำนาญชั้นครูแต่ละสาขาอยู่กันพร้อมหน้า”

        “เป็นบุญของดิฉันเจ้าค่ะ”   สตรีผู้นั้นยกมือประนมพูดด้วยอาการยิ้มแย้มแสดงความยินดี   “วันนี้ก็ตั้งใจจะมาขอความอนุเคราะห์จากท่านค่ะ อยากให้ช่วยตรวจดวงของคุณผู้ชายให้หน่อย”   พูดจบก็จัดแจงเปิดกระเป๋าหยิบดวงชะตาที่ผูกไว้เรียบร้อยแล้วส่งไปถวาย   ท่านแคล้วหยิบดวงขึ้นมาพิจารณาครู่หนึ่งก็ส่งให้ท่านขุน ซึ่งรับมาส่งต่อให้นายหนูโดยไม่ได้ดู   “หมอเอาหน่อยซิ”

        “ไม่ละครับ” นายหนูประนมมือบอกปฏิเสธ

        “ไม่ก็ไปบวชซะ”   คำตอบของนายหนูทำให้เจ้าแก้วนึกถึงคำของเจ้าพ่อค้าขายผ้า แล้วอดสอดไม่ได้

สายตาของทุกคนในกุฏิหันมาทางเจ้าแก้วอย่างไม่เข้าใจต้นสายปลายเหตุ

        “มันเรื่องอะไรกันเจ้าแก้ว” ท่านแคล้วถามขึ้น

เจ้าแก้วทำหน้าที่บรรยายเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟังอย่างถี่ถ้วน ทำเอาทุกคนอดหัวเราะเพราะนึกขำไม่ได้

        “เมื่อเช้านี้อยากให้หลวงอาได้เห็นกับตาเหลือเกิน”   เจ้าแก้วเล่าต่อเพราะรู้สึกขัดๆ นัยน์ตา ที่ท่านขุนวางท่าทำเป็นเจ้านายใหญ่โตเหมือนจะข่มนายหนูคนที่ตัวศรัทธานับถือ จึงเอาเรื่องที่เกิดขึ้นมาข่มสำทับท่านขุนเล่น   “พอเจ้าคนขายผ้านั่นรู้ว่าลุงหนูดูชะตาได้ มันสนใจขอร้องให้ช่วยดูให้เพราะการค้าของมันไม่ดี พอรู้วันเดือนปี ลุงหนูก็บอกมันว่า ถ้าจะค้าขายให้ถูกดวงชะตาต้องขายยา   มันตื่นเต้นใหญ่บอกว่า พ่อมันเป็นหมอแผนโบราณอยากให้มันมีอาชีพเป็นหมอหรือขายยาอยู่เหมือนกัน   ยอดก็ตรงที่ลุงหนูทายโดยไม่ต้องลงเลขผานาทีเลย แล้วทายได้แม่นยังกับจับวางเสียด้วย”

พอเจ้าแก้วเล่าจบ สายตาทุกคู่ก็เบนมาที่นายหนู   ท่านขุนยื่นดวงไปให้อีก   “เอาหน่อยน่า”   ท่านขุนคะยั้นคะยอ

         “กระผมยังไม่บวชหรอกครับ   เชิญท่านขุนเถิด   วิธีการของผมต้องการเพียงวันเดือนปีเกิดเท่านั้น”   นายหนูบอก

ท่านขุนวางดวงชะตาลงกับพื้นตรงหน้า เพื่อให้ท่านแคล้วได้เห็นด้วย

นายหนูหยิบกระดานชนวนคู่มือพร้อมด้วยดินสอหินออกมาจากกระเป๋า   ชะโงกดูวันเดือนปีจากแผ่นดวงชะตาแล้วลากเส้นปราดๆ ตามที่ถนัด

        “ปีนี้ อายุตกภูมิอาทิตย์”   นายหนูบอกหลังจากที่เขียนทักษา – มหาภูติเสร็จ

        “เอ๊ะ ทำไมเร็วนักล่ะ”   ท่านขุนคิดอายุนับทบทวน แล้วท้วงว่า   “จะไม่ถูกกระมัง หมอ เขาเกิดวันจันทร์ อายุย่าง ๔๕ เอา ๙ หารลงตัวพอดี   ไม่ตกภูมิกลางหรอกรึ”

        “นับตามแบบของกระผม ไม่ผิดหรอกครับ เพราะแบบของกระผมไม่มีภูมิกลาง”   นายหนูอธิบาย

        “เออ แปลกดี”   ท่านขุนอุทาน   “ว่าไปตามแบบของหมอก็แล้วกัน”

        “ชะตาปีนี้มีเคราะห์เรื่องเงินๆทองๆ ถ้าลงทุนค้าขายจะไม่ค่อยได้ผล เพราะจะมีอุปสรรค ถ้าทำราชการหรือเป็นลูกจ้างต้องคอยระวังจะมีเรื่องผิดใจกับนาย”   นายหนูออกคำพยากรณ์อย่างไม่มีพิธีรีตองอะไรมาก

         “เป็นหมอวางยาเลย ไม่ซักถามให้รู้อาการวิเคราะห์สมุฏฐานของโรคเสียก่อน ไม่กลัววางยาผิดรึหมอ” ท่านขุนท้วงติงให้สติ เมื่อเห็นนายหนูทายโผงผางไม่พูดพล่ามทำเพลง

         “สมุฏฐานอาการโรคมักบอกอยู่ในตัวเลขแล้วขอรับ”   นายหนูเอาดินสอหินชี้กราดไปบนกระดานชนวน หันมาถามสตรีผู้นั้นว่า   “คุณผู้ชายมีเรื่องอะไรทำนองนี้หรือเปล่าล่ะครับ”

         “ค่ะ กำลังมีอยู่ เป็นเรื่องอิจฉาริษยากัน คือมีคนไปฟ้องเจ้านาย ดูท่านก็จะเชื่อเสียด้วย จึงอยากให้ดูว่าเรื่องจะเป็นอย่างไรต่อไป จะมีอะไรร้ายแรงไหม”

         “เล่าความเป็นมาให้ละเอียดหน่อยซิ จะได้ตรวจให้ถูกจุด”   ท่านขุนซักต่อ

         “เรื่องมันก็เกี่ยวกับลงทุนเหมือนกันแหละค่ะ คือคุณเป็นข้าราชการ แต่ก็มีงานพิเศษเข้าหุ้นกับเพื่อนๆ เปิดบริษัทด้วย มีคนเขียนบัตรสนเท่ห์ฟ้องว่าคุณใช้อำนาจหน้าที่เป็นประโยชน์แก่ตัวเองและกีดกันคนอื่นที่ไม่ใช่พวกพ้อง ผู้ใหญ่ก็สนใจด้วย ได้ข่าวว่าจะตั้งกรรมการสอบสวนค่ะ”

        “ตอนนี้คงไม่เป็นไรแล้วละคุณ ดาวมันพ้นราศีโทษไปแล้ว”   ท่านขุนชี้ที่ดาวพฤหัสจร   “ดาวพฤหัสเพิ่งยกไปเมื่อเดือนที่แล้ว ก็เท่ากับกัมมะพ้นเรือนกาลกิณีไป”

        “พฤหัสยกพ้นเรือนเสาร์ แต่ก็ไปเจอเสาร์เดิมเข้าอีก จะไม่เสียหรือโยม” ท่านแคล้วแย้ง

        “ก็ไม่ดีเหมือนกัน แต่คงไม่หนักหนาอะไรหรอก เพราะตัวเสาร์กาลีจรอยู่เรือนศรี ทำให้พิษสงอ่อนลงไป”   ท่านขุนอธิบาย

ท่านแคล้วจ้องดูที่ดวงไม่วางตา   “ว่ากันถึงเสาร์เป็นกาลกิณี เสาร์เดิมอยู่เรือนราหูภพศุภะ เกิดขัดกับผู้ใหญ่ก็เข้าเค้าอยู่   เสาร์จรก็ยังทับราหูเดิมซ้ำอีก   อาตมาเกรงว่าเรื่องยุ่งยากจากทางผู้ใหญ่จะไม่จบลงง่ายๆ ไอ้เรื่องขุ่นข้องหมองใจกันน่ะ มันต้องมีอยู่ แต่ก็จะไม่ถึงกับเป็นโทษร้ายแรงอะไร เพราะกาลกิณีจรซึ่งเป็นตัวโทษสำคัญหย่อนพิษสง”  

ท่านขุนย้ำหนักแน่นมั่นใจ   “แล้วดาวศุภะกับดาวกัมมะก็สลับเรือนกันอยู่ มันเป็นตัวยืดหยุ่นทำให้ไม่ถึงกับแตกหัก”

        “โยมหนูล่ะ เห็นเป็นยังไง”   ท่านแคล้วหันมาถามนายหนู ซึ่งนั่งฟังการปุจฉาวิสัชนากันอยู่โดยไม่แสดงความคิดเห็น

        “กระผมเห็นด้วยกับท่านขุนว่า มันจะไม่มีโทษร้ายแรงถึงแตกหัก คือไม่ถึงกับถูกออกจากราชการ แต่คุณผู้ชายจะต้องถูกย้ายแน่ขอรับ”   ตอนท้ายนายหนูเน้นเสียงแสดงความมั่นใจ   “กระผมเกรงว่าเรื่องมันจะมาลำบากตรงงานที่ลงทุนไว้ จะคาราคาซังกลืนไม่เข้าคายไม่ออก จะทุนหายกำไรหดน่ะซิครับ”

คำตอบของนายหนูทำให้สีหน้าของคุณนายเปลี่ยนแปลงบอกถึงความวิตกกังวลอย่างเห็นได้ชัด   “ถ้าคุณถูกย้ายละก็เห็นจะลำบากแน่ค่ะ เพราะลงทุนไปมาก และงานก็ยังค้างอยู่   ถ้าคุณไม่อยู่ คนที่เขาไม่ชอบก็คงจะได้โอกาสแกล้งให้เสียหาย”   เสียงของเธอขาดหายไปเมื่อนึกถึงภาพที่จะเกิดขึ้นข้างหน้า

        “โยมขุนว่า ดาวกัมมะกับดาวศุภะจรสลับเรือนกัน จะหมายถึง การโยกย้ายเปลี่ยนตำแหน่งหรือเปลี่ยนนายใหม่ได้ไหม”   ท่านแคล้วหันมาถามท่านขุน

       “ก็มีทางที่จะเป็นไปได้”   ท่านขุนพยักหน้าคล้อยตาม

       “มีทางจะแก้ไขอย่างไรได้บ้างไหมคะ”

ท่านขุนกับท่านแคล้วต่างก้มหน้าก้มตาเพื่อหาคำตอบอยู่นาน จนนายหนูกระสับกระส่ายเหมือนรู้สึกไม่ทันใจ ตัดบทเสียก่อนว่า

        “ผมว่าคุณนายหันมาคิดหาวิธีแก้ไขปัญหาที่จะเกิดขึ้นเมื่อถูกย้ายดีกว่าครับ ว่าจะมีทางยักย้ายถ่ายเทให้เสียหายน้อยได้อย่างไรบ้าง เพราะเชื่อว่าต้องถูกย้ายแน่ และคงไม่เกินเดือน 6 นี้ อย่าไปคิดแก้ไม่ให้ต้องถูกย้ายเลย เสียเวลาเปล่าๆ”

(โปรดติดตามตอนต่อไป)

(จาก หนังสือ ดวง รายเดือน  ปีที่ ๓ ฉบับที่ ๔ ประจำเดือน เมษายน ๒๕๑๙)